De dichte mist tegemoet rijden

In het Europees Parlement werd gediscussieerd over het zogenaamde ‘Europees Semester’. Dit is een cyclus waarbij de EU het economisch beleid, de begroting, enz. van de landen nauwlettend opvolgt. Op deze manier hoopt de Europese Commissie om de convergentie tussen lidstaten af te dwingen. Gerolf Annemans zette de puntjes op de ‘i’. Volgens hem is uitgerekend het Europese beleid de doelstellingen van het Europees Semester aan het bemoeilijken. De eurolanden groeien juist nog verder uit elkaar. Een onthoudbare situatie en grote paradox.

 

De tekst van de tussenkomst

Wij doen hier gewoon alsof er met de Griekse machtswissel niets gebeurd is en zonder dat lessen worden getrokken. Men dendert altijd maar op volle snelheid verder op de euro-snelweg, ook al moeten (om dan zogenaamd te harmoniseren) steeds meer economische factoren en bevoegdheden overgedragen worden van de lidstaten aan de Europese Unie in Brussel.

Het kernprobleem blijft onbesproken want dat hoort bij uw euro-religie namelijk het principe zélf van een muntzone voor deelnemers die niet gelijk zijn en die men nu probeert te dwingen om tòch gelijk te worden.

De prijs wordt betaald in economische stilstand en vooral sociale drama’s in het Zuiden van Europa.

Bij de Zuidelijke eurolanden is er onderling ook nog eens een pak frustratie. Spanje en Portugal pikken het niet, terecht overigens, dat Griekenland hervormingsplannen in ruil voor nog meer goedkope leningen opnieuw mag onderhandelen. Terwijl andere noodlijdende landen die kans niet kregen.

We komen, voor wat betreft de problemen met Griekenland en Zuid-Europa, niet uit de mist, neen, we rijden met sneltreinvaart de dichte mist nu pas echt tegemoet.

“De Zuiderse krekels vechten elkaar de tent uit.En de Noordelijke mieren? Zij zwoegden vlijtig verder.

Door het Europese beleid groeitEuropa verder uit elkaar. Wat een onzalige paradox.


Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

You may also like...