Column: Niet Europees en geen Parlement

Vorige dinsdag sprak ik in Straatsburg tijdens een informele ontmoeting waar het Front National de mensen had uitgenodigd die eerstdaags geroepen zullen zijn om een fractie te gaan vormen rond Marine Le Pen. Momenteel gaat het om een coördinatie – een pré-fractie zoals wij het noemen – van het Front National, de PVV van Geert Wilders, de Oostenrijkse FPÖ, de Italiaanse Lega Nord van Matteo Salvini en het Vlaams Belang. Het is goed vertoeven daar, want het gaat nagenoeg allemaal om partijen die de grootste partij van hun Europese lidstaat zijn geworden, sommigen na een periode van terugval zoals het Vlaams Belang er nu een gekend heeft. Hoopgevend en inspirerend dus.

Ik gebruikte mijn toespraak er om de internationale vrienden de zopas overleden collega Hans Jansen nog eens in herinnering te brengen en om hulde te brengen aan hem. Het ging als volgt, in het Frans.

“Dames en Heren,

Sta mij toe eerst Marine Le Pen, Edouard Ferrand en Professor Gilles Lebreton te bedanken voor de uitnodiging van vanavond, ook voor de eer om hier te mogen spreken tot u en in het bijzonder Edouard omdat hij mijn spreektijd verdrievoudigd heeft ten opzichte van mijn gewoonlijke spreektijd hier in dit huis.

Ik ga die spreektijd overigens gebruiken om eer te betuigen en hulde te brengen aan onze onlangs overleden collega Professor Hans Jansen.

Als Nederlandstalige had ik een direct contact met het intellectueel universum van deze opmerkelijke man. Hij was -de meeste van u zullen dat in die korte tijd niet voldoende beseft hebben- een zeer bekende autoriteit zowel in Nederland, Vlaanderen als ver daarbuiten. Hij was een buitengewoon bekwame islamoloog, arabist, een cultuurfilosoof van de allereerste orde.

Ik heb hem goed gekend, ook al lang voordat ik hier samen met hem in dit Europees Parlement verkozen ben. Wat ik van hem vooral heb geleerd, is de wijze waarop hij humor en een zekere zachtheid in combinatie wist te brengen met onze kritiek en ons cynisme. Die combinatie is een enorme versterking van onze strijd.

Ik zal mij vanavond beperken tot een korte wandeling omheen 1 woord van Hans Jansen, een meesterlijk woord.

Het Europees Parlement is niet Europees en het is ook geen Parlement.

Hij voegde er overigens aan toe dat het veeleer een museum was waar de laatste diverse vormen van socialisme worden bewaard.

Ik vind het een zin die waard is in ons geheugen te worden gegrift.

Om te beginnen dus: het is niet Europees. Inderdaad. Voor ons is Europa de cultuurgemeenschap, de gemeenschappelijk beschaving, versterkt zo u wil met een samenwerking – bilateraal of multilateraal – maar nooit de vervanging van onze nationale eigenheid door een federale eenheidsstaat.

En ten tweede het is geen Parlement. In de betekenis van een oord waar door de confrontatie, de schok van ideeën het licht ontstaat, door middel van een iet of wat behoorlijke dialoog. Neen, dit oord is helemaal iets anders. Het is veeleer een theater rond een gigantische blablabla van woorden die bedoeld is om een politiek regime te legitimeren, een regime, een Europese Sovjet Unie, dat door de bevolking gehaat wordt en telkens opnieuw bij iedere gelegenheid, bij ieder referendum wordt afgewezen.

Een theater van politieke correctheid zonder echte daadwerkelijke tegenover elkaar stelling van een meerderheid en een oppositie, maar veeleer dus, naar het woord van Hans Jansen, een oord waar de verschillende species van het socialisme worden beschermd tegen hun finale uitsterven.

Kortom, tegenover dit alles staan wij. Onze coördinatie van politieke en vriendschappelijke samenwerking, wij, de laatste democraten, de aboriginals van de democratie, van het vrije woord en van de vrijheid. Wij zijn het kleine fonkelende sterretje, het waakvlammetje dat de heropstanding aankondigt van dit Europa waarvan wij dromen. Laten wij drinken op het geluk en op de vrijheid.”

Gerolf Annemans


Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

You may also like...

1 reactie

  1. 23 mei 2015

    […] Column. Niet Europees en evenmin een Parlement. gerolfannemans.be/column-niet-eu… […]